عبد الرحمن بن السائب ميگويد : سعد بن ابى وقاص بر ما وارد شد من آمدم نزد او و سلام كردم به من گفت پسر برادرم شنيدهام تو صداى خوبى در قرآن خواندن دارى ، گفتم آرى الحمد للَّه گفت من شنيدم كه رسول خدا ميفرمود : قرآن با حزن و اندوه نازل شد پس وقتى خوانديد آن را گريه كنيد و اگر گريه نميكنيد حالت گريه كننده را داشته باشيد و آن را با آواز بخوانيد كه هر كه آن را اين چنين نخواند از ما نيست .
بعضى كلمه « تغنّوا به » را به معناى با آواز بلند بخوانيد نگرفتهاند بلكه به « بى نياز شويد با آن » معنا نمودهاند ولى بيشتر دانشمندان آن را همان زيبا و غم انگيز نمودن صدا دانستهاند
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 32
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٣٢