منظور اين است : در آن ديوار اثر فرود آمدن به نحوى بود كه اگر حيات ميداشت و ممكن بود ارادهاى در آن وجود داشته باشد گفته ميشد : ارادهء فرود آمدن دارد .
و مانند آيهء ديگر :
« وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ »
« 1 » كه مراد آن است : هر چيزى اگر واجد حيات و شعور و اراده بود تسبيح خداوند ميگفت .
و مانند آيهء سوم :
« لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ »
« 2 » كه مقصود اين است كه اگر ممكن بود در كوه ترس خداوند پيدا شود در برابر نزول قرآن از خداوند ميترسيد .
5 - ممكن است كلمهء « يهبط » در آيهء شريفه متعدى باشد زيرا در برخى از موارد به اين كيفيت استعمال مىشود و در اين صورت منظور اين است : برخى از سنگها موجب ترس موجودات زنده از خداوند خواهند شد زيرا كه در اثر تفكر در آنها و پى بردن ببزرگى و عظمت خالق آنها در برابر خداوند خشوع پيدا ميكنند و از فرمان او سرباز نمىزنند .
وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ . . .
- و نيست خداوند غافل از كردار شما .
منظور خطاب بافرادى است كه نشانههاى خداوند را و رسالت پيامبر اكرم را باور نمىدارند همانطور كه در پيش ذكر شد
.
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 75 ]
أَ فَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُمْ وَ قَدْ كانَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوهُ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ( 75 )
[ ترجمه ]
آيا آرزو داريد كه آنان ايمان بياورند براى شما در حالى كه گروهى از آنها كلام خداوند را مىشنيدند و سپس تغيير ميدادند بعد از آنكه فهميدند آن را و ايشان دانايانند .
هامش
( 1 ) سورهء 17 آيهء 44 نيست چيزى كه در برابر خداوند تسبيح نگويد .بذكرش هر چه بينى در خروش است * ولى داند در اين معنى كه گوش استنه بلبل بر گلشن تسبيح خوانيست * كه هر خارى به تسبيحش زبانيست( 2 ) سورهء 59 آيهء 21 اگر ميفرستاديم ما اين قرآن را بر كوهى ميديدى او را از ترس خدا خاشع و متلاشى .