مىفرمود : راه ناقه را باز بگذاريد ؛ زيرا او مأمور است . رسول اللّه صلى الله عليه و آله افسار ناقه را رها كرده بود ، تا به اين جا رسيد كه مىبينى ( و با دست خود به در مسجد رسول اللّه صلى الله عليه و آله اشاره كرد كه در آن جا بر جنازهها نماز خوانده مىشد ) . آنگاه ايستاد و سپس بر زمين زانو زد . رسول اللّه صلى الله عليه و آله از آن پياده شد .
ابوايوب جلو رفت و اثاثيهء آن حضرت صلى الله عليه و آله را به منزل خود برد . رسول اللّه صلى الله عليه و آله به منزل وى رفت و على عليه السلام نيز همراه او بود تا وقتى كه مسجدالرسول و خانههاى آن حضرت صلى الله عليه و آله و منزل على عليه السلام ساخته شد و آنها به منازل خود نقل مكان كردند . « 1 »
تحقيق دربارهء يك خبر
طبرسى در هنگام نقل اخبار مربوط به قباء مىگويد : روايت شده است كه وقتى نبى اكرم صلى الله عليه و آله روانهء مدينه شد ، زنان و بچهها به استقبالش آمده و مى خواندند :
طلع البدر علينا من ثَنّيات الوادع * وجب الشّكر علينا ما دعا لله داع
ماه بدر از ثنيات الوادع بر ما طلوع كرد . شكرگزارى بر ما واجب شد مادامى كه دعوت كنندهاى به سوى خدا دعوت كند .
سيرهء ابن هشام و سيرهء ابن اسحاق و تورايخ يعقوبى و طبرى ، و مسعودى خالى از اين خبر مىباشد . شايد اوّلين كسى كه آن را نقل كرده ، بيهقى ( وفات 458 ) در دلائل النبوة ، ج 2 ، ص 233 و سپس ابن حجر ( وفات 852 ) در فتح البارى ، ج 7 ، ص 204 و سپس سمهودى ( وفات 911 ) در وفاء الوفاء ، ج 4 ، ص 1172 و سپس دياربكرى ( وفات 982 ) در تاريخ الخميس ، ج 1 ، ص 341 و سپس حلبى ( وفات 1044 ) در سيرهاش ، ج 2 ، ص 54 مىباشد .
سَمْهودى آن را نقل كرده و گفته است : ذكرى از ثنيّة الوداع را در هيچ كدام از مسيرهاى منتهى به مكه نديدم ، و ياقوت حَمَوى ( وفات 626 ) در معجم البلدان ، ج 2 ، ص 85 مىنويسد : الثنية : به هر گردنهاى مىگويند كه در كوهها از آن عبور مىكنند . و ثنية الوداع به فتح واو - گردنهاى مشرف بر مدينه مىباشد كه هر كس كه مىخواهد به مكه برود ، از آن مىگذرد و به خاطر وداع با مسافران در آنجا آنرا ، ثنية الوداع گويند . در مراصد الاطلاع ، ج 1 ، ص 301 نيز همين مطلب آمده است .
هامش
( 1 ) . روضة الكافى ، ص 28 .