اين تكيه ، از دو بخش تشكيل مىشود : بخش اول ، مخصوص نماز و درسهاى آنان بود كه مشتمل بر يك فضاى مربع شكل بود كه از چهار ايوان عمود بر هم تشكيل مىشد . يك صحن كوچك و روباز وسط آنها قرار داشت . بخش دوم ، مخصوص ساكنان آن بود . آن بخش هم مربعى شكل بود كه از دو طبقه تشكيل مىگرديد و در آنجا ، حجرهها و نيازهاى ضرورى آنها ، همچون سرويسهاى بهداشتى وجود داشت .
شيخ جعفر محبوبه مىگويد :
برخى از نويسندگان معتقدند كه اين تكيه ، محل نگهدارى كتابهاى ضريح مطهر بوده است . پركردن آنجا به همراه ساباط ( راهرو ) مسجد الرأس ، در ساختمانسازى بزرگى كه در رواق غرب ، به منظور توسعه ضريح صورت مىگيرد ، هماكنون در حال انجام شدن است . ضريحى كه در حال حاضر ، توانايى گنجايش زائرانى را ندارد كه تعداد آنها در مناسبتهاى مذهبى به ميليونها نفر مىرسد . در سمت راست اين تكيه ، به طرف شمال آن ، دارالضيافة قرار دارد .
در نماى مشرف بر صحن ، از سمت ديوار ، دو ايوان وجود دارد كه همراه درهاى خروجىشان از داخل ، تصويرى به نمايش مىگذارد كه به لحاظ هنر فاخر اسلامى در زمينه مهندسى معمارى ، در اوج زيبايى قرار دارد . اين نما ، با نقاشىهاى گياهان ، تزيين شده و درون قابى از نوارهايى قرار گرفته است كه به وسيله دستان ماهرترين خطاطها ، آياتى از قرآن كريم ، روى آنها نوشته شده است ؛ بهگونهاى كه نماى ديوار صحن از سمت داخل ، نمايشگاهى از هنر اسلامى را در معرض ديد زائران قرار مىدهد كه بين بناهاى كنونى موجود در دنيا ، نظير ندارد . اما آن دو ديوان عبارتاند از :
قبر الإمام علي ( ع ) وضريحه ( تاريخچه آستان مطهر امام على ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 380
مساهمون: صلاح مهدى الفرطوسي
ص٣٨٠