هر زنى از زنان قريش آرزوى همبستر شدن با او را داشت با داشتن خديجه ازدواج نكرد و از هر تمايلى نسبت به ديگر زنان و از هر چشمداشتى نسبت به آنها پاك و پيراسته بود ، چه او در ميان قريش به عفّت و پاكدامنى شهرت داشت و وارستهاى آراسته بود كه هرگز دامن به بدى و بدكارى نمىآلود .
چنين بود تا زمانى كه خديجه وفات يافت و در اين زمان گرفتاريهاى رسول خدا ( ص ) فراوان شد و او به كار دعوت ديگران به توحيد و مقاومت در برابر آزارهايى كه پس از وفات خديجه و ابو طالب عليه او شدّت يافته بود مشغول شد .
پس از اين زمان و در چنان شرايطى رسول خدا ( ص ) زنان متعدّد گرفت و هدف از ازدواج با آنان هرگز شهوت نبود و حتّى شهوت در آن دخالتى نداشت آن سان كه ادلّهء روشنى حكايت از اين دارد كه ازدواجهاى او از اين وادى بسيار دور بود .
به عقيدهء ما انتخاب زنان متعدّد از سوى آن حضرت به دلايلى از اين قبيل باز مىگشت :
الف : يا بدان سبب بود كه گاه كسى از همسران مجاهدان مهاجر - كه در مدينه و دور از خاندان خود و در حالى روزگار سپرى مىكردند كه كارى نداشت و اغلب افراد خاندان آنها در مكّه زندگى مىكردند و مشرك بودند - همسر خود را در جهاد در راه خدا و در ركاب پيامبر ( ص ) از دست مىداد و در مدينه تنها و بىسرپرست مىشد و بنابراين براى او چاره جز آن نبود كه يا به مكّه برگردد و آزارهاى خاندان مشرك خود را پذيرا شود و خود را در معرض احتمال مرتدّ شدن قرار دهد و يا آن كه رسول خدا ( ص ) خود مسؤوليّت سرپرستى او را بر عهده گيرد . بدين ترتيب آن حضرت پس از ازدواج با چنين كسى مسؤوليّت او را عهدهدار مىشد و در اين مسأله و در ازدواج با او هرگز اين را ملاحظه نمىكرد كه اين زن به گونهاى هست كه كسى رغبت ازدواج با او را داشته باشد يا چنين نيست و هيچ جاذبهاى براى ازدواج با او در او وجود ندارد جز اين كه به كسى نيازمند است كه تكفّل و سرپرستى او را عهدهدار شود .
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 688
مساهمون: حسين صابري
ص٦٨٨