تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح مثنوى — صفحة 312

مساهمون:

ص٣١٢
( ( 1222 ) ) بود كمپيرى نود ساله كلان * پر تشنّج روى و رنگش زعفران
ن 1103 20 - ك 370 35 تشنّج : به هم كشيدگى پوست .
( ( 1227 ) ) عاشق ميدان و اسب و پاى نى * عاشق زمر و لب و سرناى نى
ن 1104 3 - ك 370 37 زمر : نواختن . و از اين است مزمار . سفره : مراد سفره ، سفره اى است كه سر بند كنند و از پهلوى مزاد [ ؟ ] بياويزند .
( ( 1236 ) ) گر بديدى يك سر مو از معاد * اوش گفتى اين چنين عمر تو باد

ن 1104 12 - ك 371 4 يك سر مو از معاد : يعنى اگر برازخ اعمال خود را ديدى ، دانستى كه نفرين است ، و به داعى پس دادى دعايش را و داعى آگاه گويد : « إلهى عَمِّرنى ما كانَ عُمرى بِذلَةً فى طاعَتِكَ وَإن كانَ عُمرى مَرتَعاً لِلشَّيطانِ فَأقبِضه » ( 1 ) .

( ( 1241 ) ) ز انكه قدر مستمع آيد بنا * بر قد خواجه برد درزى قبا

ن 1104 19 - ك 371 8 بنا : خبر ، و اصلش همزه بوده قلبِ الف شده . قال تعالى * ( « وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ » 27 : 22 ( 2 ) . درزى : درز دوز .

( ( 1242 ) ) چون كه مجلس بىچنين پيغاره نيست * از حديث پست نازل چاره نيست
ن 1104 21 - ك 371 9 پيغاره : به وزن ميخواره ، به پاى فارسى ، طعنه و بهتان . و همچنين به باى موحده - به وزن بىكاره .
( ( 1254 ) ) گفت بارى آب ده از مكرعه * گفت آخر نيست جويا مشرعه
ن 1105 12 - ك 371 18 مكرعه : مشربه و محل آشاميدن آب . مشرعه : مورد آب ، چون حوض و چشمه .
هامش
( 1 ) صحيفهء سجاديه ، دعاى مكارم الاخلاق . .
( 2 ) قرآن كريم ، سورهء نمل ، آيهء 27 . .