ن 483 5 - ك 169 27 * ( كَلَّا لا وَزَرَ 75 : 11 : ( 1 ) يعنى بس كنيد نيست پناهى براى آنها .
ن 483 20 - ك 169 35 هين بخوان استيأس الرسل اى عمو : و در بعض نسخ : هين إذا استيأس رسل باز گو . اشارتست به كريمهء « حَتَّى إِذَا اِسْتَيْأَسَ اَلرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جاءَهُمْ نَصْرُنا » 12 : 110 ( 2 ) . براى آيهء كريمه تفاسيرى شده بنا بر تشديد كذبوا و تخفيف . و بنا بر تخفيف ، يا ضمير ظنوا راجع است به رسل - كه مولوى اشارت به آن كرده - و معنى آنست كه بسكه اتفاق داشتند كفره بر انكار ، مأيوس شدند رسل و گمان بردند كه مشتبه شده است بر ايشان در وعدهء نصر مؤمنين و وعيد به عذاب كافرين . و موافق اين در صافى از امام جعفر صادق ( ع ) روايت مىكند كه : و ظنوا انهم قد كذبوا مخففة قال : ظَنَّتِ الرُّسُلُ أَنَّ الشَّياطينَ تَمَثَّلَ لَهُمْ عَلى صورَةِ الْمَلائِكَة . ( 3 ) و يا ضمير راجع است به مرسل إليهم . يعنى گمان كردند مرسل إليهم كه رسل دروغ گفتهاند در آن چه خبر دادهاند از وعدهء نصر خود و وعيد عذاب منكرين . و اما قرائت تشديد كه مولوى نفى كرده به سبب آنست كه يقين داشتند رسل تكذيب ايشان را - نه ظن و شك . ولى آن مفسّرى كه تجويز كرده ، تكذيب حقيّت دعوى رسالت را نگرفته ، چنين معنى كرده كه گمان كردند رسل كه تكذيب شدند در اخبار نصر اهل حق و