گفت : قال النَّبىّ ( ص ) : اَصحابى كَالنُّجوُمِ بِأَيِّهِم اِقتَدَيتُم اهتَدَيتُم . ( 1 ) اصحاب من مانند ستارگانند به هر كدام اقتدا كنيد هدايت يافته شويد .
ن 180 20 - ك 71 25 فىء : سايه . يوحى الى : اقتباس است از آيهء * ( قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ 18 : 110 . ( 2 ) بگو اى محمّد من بشرم مثل شما ، وحى مىشود به سوى من .
ن 181 9 - ك 71 30 تو كه باشى : يعنى قيامت ، چه قيامت حقيقى مبدأ است ، پس آن جا كه قيام حضرت قيّوم است ، زيد و عمرو و غير فانى است . چنان كه اختران كه در شب ظهور دارند چون خورشيد تابان طلوع كند وجود دارند و ظهور ندارند و نور بكلَّى منسوب به خورشيد است ، نه گاهى مىماند كه كوكب ضعيف النور باشد و نه قوىّ النور و نه كهكشان كه به عربى « مجرّه » گويند . و بعضى از حكما گويند سفيديهاى كهكشان ، كواكب صغارند متقاربه ولى اين از وجهى مثال است ، چه در اصل مقصود وجود حقيقى در همهء ماهيات - چه جسمانيات و چه مجردات ، چه متعلقه از آنها و چه مرسله و مرتبهء وجود مجرده از ماهيات و مظاهر و مجالى نور حق است . * ( الله نُورُ اَلسَّمواتِ وَاَلأَرْضِ 24 : 35 ، ( 3 ) پس ذرّات آنها - چه جاى صفات و افعال آنها - ممحوق و مطموس و ممحو در ذات و صفات و افعال حقّند ، و در مثال همين نور حسى و ظهور صورى كواكب مختفى در نور و ظهور شمس است در نهار ، نه وجودشان در وجودش .