« جعفر بن محمد . . . وى از بزرگان اهل بيت بود ، از پدرش و محمد بن مكندر ( منكدر ؟ ) و عطاء بن ابى رباح حديث شنيده است . عبد الوهاب ثقفى ، حاتم بن اسماعيل ، وهيب بن خالد ، حسن بن عياش ، سليمان بن بلال ، حفص بن غياث و . . .
از وى حديث نقل كردهاند » . [ 26 ]
محمد بن طاهر بن على مقدسى « جعفر صادق . . . وى از بزرگان تابعين به شمار مىرود . از نظر علمى او داراى منزلت بلندى است . بسيارى از او علم آموخته و حديث نقل كردهاند ، مانند :
ابو حنيفه ، مالك و جابر بن حيان . چون هرگز دروغ نگفت به صادق شهرت يافت .
وى با برخى از خلفاى عباسى درگير بود و در گفتن حق در برابرشان شجاعت داشت . شاگردش جابر بن حيان كتابى در هزار صفحه تأليف كرد كه در برگيرندهء « رسائل امام جعفر صادق » و شامل پانصد رساله است . در مدينه متولد شد و در همانجا درگذشت » . [ 27 ]
خير الدين زركلى آلوسى گويد : « اين ابو حنيفه سنى است كه با افتخار و با رساترين بيان مىگويد : « اگر آن دو سال نبود نعمان نيز نبود » . يعنى اگر آن دو سالى كه وى از امام صادق استفاده مىكرد نبود ابو حنيفه نيز نبود » . [ 28 ]
« جعفر صادق در ميان همگنانش در اهل بيت از همه برتر بود . او از دانشى عميق برخوردار بود ، زهد فوق العادهاى داشت ، در برابر شهوات كاملا خويشتندار بود ، و در حكمت مهارت تام داشت » .
شيخ عبد الرحمن سلمى « در ميان فرزندان امام باقر ، جعفر صادق وصى پدر و جانشينش گرديد ، علومى كه از او انتشار يافته از كسى ديگر منتشر نشده است . او در حديث سمت پيشوايى داشت . فضايل وى بسيار است » . [ 29 ]
سويدى « جعفر صادق استوانهء شرافت بود ، فضايلش در ميان مردم شناخته شده است و خاص و عام با آن آشنايند . منصور دوانيقى بارها قصد كشتنش را داشت ، ولى خداوند حفظش كرد » .
جمال الدين داوردى « در اين ترديدى نيست كه گسترش علم در اين زمان كمك كرد تا انديشه و
الإمام الصادق و المذاهب الأربعة ( امام صادق و مذاهب چهارگانه ) ( فارسي ) — صفحة 86
مساهمون: اسد حيدر
ص٨٦