خواهد بود . البته اين روش بستگى به دو مقدمه زير دارد :
( 1 ) مقدمهء اول : تبيين برخى پديدههاى مهم و ثمرات بزرگى كه حاصل حاكميت عدالت در دولت جهانى مهدوى است . تفصيل اين بحث را در گفتار سوم از بخش دوم خواهيم آورد و در اينجا تنها به چند مثال روايى بسنده مىنماييم :
1 . ابن ماجه از ابو سعيد خدرى نقل مىكند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
يكون فى أمّتي المهدىّ . . . فتنعّم فيه أمّتي نعمة لم ينعموا مثلها قطّ . تؤتى أكلها و لا تدّخر منهم شيئا . و المال يومئذ كدوس . فيقوم الرّجل فيقول : يا مهدىّ أعطنى ، فيقول : خذ . « 1 »
مهدى در امّت من است . . . آنها در دوران او چنان برخوردار از نعمتها مىشوند كه هرگز نظيرش اتفاق نيفتاده است . زمين همهء نعمتهايش را عرضه خواهد نمود و چيزى را از آنها پنهان نمىسازد . ثروت انباشته و متراكم مىگردد و اگر كسى از مهدى بخواهد كه به او مالى بدهد ، بىدرنگ گويد : بگير !
( 2 ) 2 . بخارى از ابو هريره نقل كرده است كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
يكثر فيكم المال فيفيض ، حتّى يهمّ ربّ المال من يقبل صدقته . و متى يعرضه فيقول الذي يعرض عليه لا أرب لى به . « 2 »
[ در دولت مهدى ] ثروت فراوان و بيش از نياز مىگردد تا آنجا كه شخص ثروتمند دنبال كسى مىگردد تا صدقهاش را بپذيرد و هرگاه آن را به كسى مىدهد وى اظهار بىنيازى كرده از قبول آن سرباز مىزند .
گذشته از دلالت خود اين روايات ، در گذشته نيز استدلال كردهايم كه اين فراوانى ثروت تنها در حكومت امام مهدى عليه السّلام حاصل مىشود . « 3 »
( 3 ) 3 . مسلم از ابو سعيد و نيز جابر بن عبد اللّه نقل مىكند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
يكون فى آخر الزمان خليفة يقسّم المال و لا يعدّه . « 4 »
در آخر الزمان ، خليفهاى خواهد آمد كه ثروت را بدون شمارش توزيع مىكند .
( 4 ) 4 . شيخ مفيد از مفضل بن عمر روايت كرده است كه امام صادق عليه السّلام فرمود :
إنّ قائمنا إذا قام أشرقت الأرض بنور ربّها . . . و تظهر الأرض من كنوزها حتّى يراها الأرض على وجهها . و يطلب الرجل منكم من يصله بما له و يأخذ من زكاته ، فلا يجد أحدا يقبل منه ذلك . و استغنى الناس بما رزقهم اللّه من فضله . « 5 »
هامش
( 1 ) . ابن ماجه ، محمّد بن يزيد ، سنن ابن ماجه ؛ ج 2 ، ص 1367 .
( 2 ) . البخارى ، محمّد بن اسماعيل ، همان ؛ ج 9 ، ص 74 .
( 3 ) . ر . ك : الصدر ، سيد محمّد ، همان ؛ ص 331 و 335 .
( 4 ) . النيشابورى ، مسلم بن الحجاج ، همان ؛ ج 8 ، ص 185 .
( 5 ) . المفيد ، محمّد بن محمّد ، الإرشاد فى معرفة حجج اللّه على العباد ؛ ص 342 .