على - عليه السّلام - بوده است .
مختصر آنكه ما قائليم كه اوّلا قطعا ترتيب سورهها مانند آيات توقيفى و مستند به دستور پيغمبر است . و همه محققين از علماء شيعه و سنّى بر اين عقيدهاند و شواهد و براهين بر اثبات آن فراوان است و معتقديم كه قرآن بعد از وفات پيغمبر جمع نشده تا سورههايش بر طبق نظر و اجتهاد صحابه مرتّب گرديده باشد ، بخاطر آنكه فهميدى ، اخبارى كه به آنها تمسّك نمودهاند بر مدّعايشان دلالت ندارد .
از آن هم كه چشمپوشى كنيم گوئيم كه شيعه و سنّى اتفاق دارند در اينكه امير المؤمنين - عليه السّلام - در دوران زندگى پيامبر خدا - صلّى اللّه عليه و آله - قرآن را حفظ نموده بوده و چندين بار بر آن حضرت قرائت كرده و در مورد قرآن از همه صحابه شناخت بيشترى داشته است .
على - عليه السّلام - ( در خطبه 208 از نهج البلاغه و همچنين وافى ص 62 ج 1 به نقل از كافى ) در پاسخ شخصى كه از احاديث مجهول و خبرهاى گوناگونى كه در دسترس مردم آن زمان قرار داشت پرسيد ، فرمود : « آنچه در دست مردم است حق است و باطل - تا آنكه فرمود :
همه اصحاب پيامبر خدا نمىتوانستند چيزى از او بپرسند يا از او بخواهند كه چيزى را به آنها بفهماند تا جائى كه دوست داشتند باديهنشينى يا غريبى از راه برسد و از آن حضرت بپرسد تا آنها هم بشنوند و از آن مطالب چيزى بر من نگذشت مگر اينكه از آن حضرت مىپرسيدم و آن را در حافظهام جاى مىدادم . « 1 »
هامش
( 1 ) نهج البلاغه ، خطبه 201 . و در منهاج البراعة ، خطبه 209 ، ج 14 : 24 .