فرمانروايى طاهريان در هرات
مؤسس و پايه گذار اين فرمانروايى و سرسلسلهء اين خاندان ( و آنكه خاندان مذكور به دو منسوب است ) طاهر بن حسين خزاعى مىباشد كه مأمون وى را به هرات و بلاد بزرگ آن ، يعنى خراسان به سال 205 ه . ق گمارد . و اين سمت را وقتى به طاهر اعطا كرد كه او به فتح بغداد و كشتن برادرش امين ، موفق گرديد و حكومت مأمون بر سرزمينهاى اسلامى استقرار يافت و او به پايتخت خلافت بنىعباس ؛ يعنى بغداد بازگشت .
از طاهريان عدهاى عهده دار حكومت هرات بودند ، و آنها عبارتند از : طلحه ، عبداللَّه ( دو پسر طاهر ) ، طاهر بن عبداللَّه بن طاهر و محمد بن طاهر .
در ايام حكومت محمد بن طاهر بود كه فرمانروايى طاهريان رو به ضعف نهاد و يعقوبليث صفّار - كه با او نبرد آغاز كرده بود - بر وى استيلا يافت و او و خانوادهاش را دستگير كرد و با دستگيرى او حكومت طاهريان در سال 259 ه . ق به پايان رسيد .
پارهاى از نواحى هرات تحت حكومت عدهاى از طاهريان قرار داشت از قبيل عبداللَّه بن طاهر بن عبداللَّه بن طاهر ، سليمان بن عبداللَّه و جز آنها .
ابناثير در حوادث سال 250 ه . ق راجع به جنگ و نبردى كه ميان حسن بن زيد علوى - كه در ديلم ظهور كرد -