4 خلق عظيم
آغوش فاطمهء زهرا ، دختر پيامبر صاحب خلق عظيم « 1 » ، بهترين و ارجمندترين گاهوارهاى بود كه مىتوانست فرزندانش را بر بنياد اين خوى و منش پرورش دهد .
ليك هنگامى كه زهرا پدرش را ، يعنى پيامبر را ، در حال احتضار ديد ، و پيامبر او را آگاهانيد كه به زودى به وى خواهد پيوست ، براى فرزندان خردسالش از پيامبر مزيد آن را طلب كرد ؛ و كوشيد آشكارا - تا آنجا كه راويان حديثش را نقل مىكنند - از پدر بخواهد كه براى دو پسرش ، إرث بگذارد :
[ 55 - 57 ] فاطمه ، دختر پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ، در همان بيمارى كه پيامبر بدان درگذشت ، دو پسرش را به نزد رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - آورد و گفت : يا رسول اللّه ! اين دو فرزندان تواند « 2 » ، آيا چيزى براى ايشان به إرث مىنهى ؟ - يا گفت :
فرزندان تو و فرزندان مناند ، چيزى به ايشان ببخش .
پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرمود : آرى .
به حسن ، هيبت و والائىام را بخشيدم .
و به حسين ، دليرى و بخشندگىام را .
فاطمه گفت : خشنود شدم ، يا رسول اللّه ! « 3 »
هامش
( 1 ) . إشارت است به اين كه خداوند در قرآن كريم ( س 68 ى 4 ) به پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - مىفرمايد : « و إنّك لعلى خلق عظيم » و خوى ستوده و ارجمند آن حضرت را مىستايد .
( 2 ) . از براى گواهى كتاب و سنّت و لغت عرب ، بر صحّت اين تعبير كه اين دو نوادهء ارجمند را فرزندان پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - بخوانيم ، نگر : شفاء الصّدر فى شرح زيارة العاشور ، حاج ميرزا أبو الفضل طهرانى ( ره ) ، به اهتمام سيّد إبراهيم شبيرى ، چ : ا ، تهران : انتشارات مرتضوى ، 1376 ه . ش ؛ صص 108 - 123 .
( 3 ) . مختصر تاريخ دمشق ابن منظور ( 7 / 118 ) .