2 . حسين بن نعيم صحاف مىگويد : از امام صادق عليه السّلام در مورد آيه
فَمِنْكُمْ كافِرٌ وَ مِنْكُمْ مُؤْمِنٌ
« 5 » سؤال كردم . امام عليه السّلام فرمود : « خداوند در روز ميثاق كه بنى آدم ذرّاتى در صلب آدم بودند ، كفر و ايمان مردم را با اعراض از ولايت ما و تمسك به آن ، به ايشان شناساند . « 6 »
3 . امام رضا عليه السّلام در پاسخ نامه عبد اللّه بن جندب مىفرمايد : « شيعيان ما و نيز پدرانشان با نام و نشان مشخص شدهاند ، خداوند از ما و آنها پيمان گرفته است ، در مسير ما هستند و به جايگاه ما راه مىيابند ، جز ما و آنها كسى تا روز قيامت بر اسلام باقى نمىماند . . . » « 7 »
گفتار ما
در حديث « صقر بن دلف » « 8 » در توضيح اينكه چرا امام منتظر ، منتظر ناميده شده است ، از قول امام جواد عليه السّلام آمده بود كه : « فينتظر خروجه المخلصون . . . و ينجو فيها المسلمون » ، « دينداران و خداجويان ناب منتظر خروج او هستند . . . و مسلمانان واقعى كه تسليم امر امامت هستند از خطرها رسته و نجات مىيابند . » و در حديث ابو بصير « 9 » از امام صادق عليه السّلام نقل شد كه فرمود : « فلا يثبت عليه إلّا كلّ مؤمن أخذ اللّه ميثاقه فى الذّرّ الأوّل » ، « جز مؤمنينى كه خداوند در عالم ذر از آنها پيمان گرفته است ، كسى بر اعتقاد به او باقى نخواهد ماند . » ، از ايندو عبارت و احاديثى كه در اين فصل ذكر شد فهميده مىشود كه : انكار منكران و دشمنى ورزيدن دشمنان داراى سبب و علتى ازلى است و شايد به مسأله طينت و سرشت كه در احاديث طينت به آن پرداخته شده
هامش
- ربوبيت خود گواهشان گرفت و از ايشان پرسيد كه آيا من پروردگار شما نيستم گفتند بلى شهادت مىدهيم كه هستى تا اينكه روز قيامت نگوييد - شما بنى آدم - ما از اين موضوع كاملا بىاطلاع بوديم .
( 4 ) . بحار الانوار ، ج 26 ، ص 248 ، روايت 2 .
( 5 ) . تغابن : 2 .
( 6 ) . بحار الانوار ، ج 26 ، ص 271 ، روايت 9 .
( 7 ) . بحار الانوار ، ج 26 ، ص 241 ، روايت 5 .
( 8 ) . روايت اول از فصل 13 همين باب .
( 9 ) . روايت سوم از فصل 14 همين باب .