تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الشموس المضيئة في الغيبة والظهور والرجعة (ظهور نور) (فارسى) — صفحة 39

مساهمون:

ص٣٩
ظاهر و آشكار است و نعمت باطنى امام غايب است . » عرض كردم : « آيا در بين ائمه كسى هست كه غايب شود ؟ » فرمود : « آرى ، جسمش از ديدگان مردم پنهان مىشود امّا يادش از دلهاى مؤمنين غايب نيست ، او دوازدهمين ماست ، خداوند هر سختى را بر او آسان مىسازد و هر مشكلى را برايش ساده مىنمايد ، گنجينه‌هاى زمين را بر او آشكار مىسازد ، مسافتهاى دور و امورى را كه غيرممكن به نظر مىرسد برايش نزديك و ممكن مىكند ، ستمگران سركش را به خاك مىافكند و به دست او ديو سيرتان نافرمان را نابود مىنمايد ، او فرزند سرور كنيزان عالم است كه تولدش از مردم پنهان است ، ناميدن او به اسم براى مردم جايز نيست تا وقتى خداوند او را برايشان ظاهر كند و به دست او زمين مالامال از ستم را از عدل و داد پر كند . » « 1 » 13 . از اباصلت هروى نقل شده است كه گفت : شنيدم دعبل خزاعى « 2 » مىگويد : قصيده‌اى سرودم و براى آقايم على بن موسى الرضا عليه السّلام خواندم كه بيت نخستين آن چنين است :
مدارس آيات خلت من تلاوة * و منزل وحى مقفر العرصات
« 3 » وقتى به اينجا رسيدم كه :
خروج إمام لا محالة خارج * يقوم على اسم اللّه و البركات يميّز فينا كلّ حقّ و باطل * و يجزى على النّعمآء و النّقمات
« 4 » امام رضا عليه السّلام سخت گريست آنگاه سر مبارك خويش را بلند كرد و فرمود : « اى خزاعى اين‌دو بيت را روح القدس از زبان تو سروده است . آيا مىدانى اين امام كيست
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 51 ، ص 150 ، روايت 2 . ( 2 ) . دعبل بن على خزاعى از شعراى متعهد شيعى معاصر حضرت رضا عليه السّلام است كه بسيار مورد تأييد و تكريم آن حضرت بوده است . او با اشعار خود مظلوميت و حقانيت اهل بيت را فرياد كرده است . قصيدهء تائيه وى كه ابياتى از آن در متن آمده است معروف است . حكايات شيرين ، درس‌آموز و برانگيزاننده دعبل و تعهد وى به مقام ولايت و ارادت وى به اهل بيت در كتب تاريخ و رجال و حديث نقل شده است . مترجم ( 3 ) . خانه‌هايى كه جايگاه نزول وحى ، تدريس آيات الهى و تفسير قرآن بود و اكنون از جور ستمگران از تلاوت آيات در آن خبرى نيست و صحن‌وسراى آن از اين انوار تهى شده است . ( 4 ) . - اگر نبود اميدم به - ظهور امامى كه بىترديد به نام پروردگار و همراه با بركات الهى ظهور خواهد كرد ؛ در ميان ما حق و باطل را از هم جدا كرده و مردم را بر نيك و بد اعمالشان جزاى خير و مكافات سخت خواهد داد - قلبم از اندوه و حسرت از هم مىشكافت - .