تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الشموس المضيئة في الغيبة والظهور والرجعة (ظهور نور) (فارسى) — صفحة 116

مساهمون:

ص١١٦
شناسانى هستند كه در زير اين آسمان پيدا شده‌اند ، آنها مايه فتنه و آشوبند . » « 1 » 5 . عميره بنت نفيل مىگويد : « از دختر امام حسن عليه السّلام شنيدم كه مىگفت : اين امر ( فرج ) كه منتظر آن هستيد واقع نمىشود تا هنگامى كه عده‌اى از شما از عده‌اى بيزارى جويند ، گروهى گروهى ديگر را لعن كنند و برخى از شما به هم اهانت كرده در چهرهء هم آب دهان بيندازند و بعضى بر كفر ديگران گواهى دهند . » گفتم : « در آن‌صورت اميد خيرى نيست » گفت : « تمام خير در همان موقع است ، آن وقتى است كه قائم ، قيام مىكند و همه اين ( زشتى و فساد ) را از ميان برمىدارد . » « 2 » 6 . كاهلى از امام صادق عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود : « زمانى بيايد كه جايى براى خرج كردن پولتان پيدا نكنيد . » عرض شد : « كى چنين خواهد شد . » فرمود : وقتى امامتان از شما پنهان شود در چنين وضعى خواهيد بود تا اينكه در كمال نااميدى از ظهور آن حضرت ، همچون خورشيد ، بر شما طلوع كند . » « 3 »

گفتار ما

از اين روايات ، به‌طور مختصر و سربسته ، به گرفتاريهاى شيعه و مسلمانان در دوره غيب ، مىتوان پى برد و تفصيل و توضيح گرفتاريها و مشكلات اسلام و مسلمانان ، در دورهء غيبت ، در حديث حمران « 4 » و روايت صعصعه « 5 » و روايات ديگر آمده است كه در اين‌جا امكان ذكر آنها نيست . در فصل سوم همين باب نيز مطالبى ذكر شد كه مراجعه به آنها براى آشنايى بيشتر با موضوع اين فصل ، مفيد است .
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 190 ، روايت 21 . ( 2 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 211 ، روايت 58 . ( 3 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 533 ، روايت 465 . ( 4 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 254 ، روايت 147 . ( 5 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 192 ، روايت 26 .