مطابق 11 جمادى الاولى 432 هجرى « 1 » ) .
مودود پسر مسعود نيز بلافاصله محل خود را در منطقهء كوهستانى شمالى ترك گفت و عمويش را در روز هشتم آوريل 1041 ميلادى ( سوم شعبان 432 هجرى ) در جنگ نزديك غزنه شكست داد و قبل از آنكه ( در 28 آوريل 1041 ميلادى برابر با 23 شعبان 432 هجرى ) به سوى پايتخت روانه شود او ( عمو ) و تقريبا تمام بستگان و قاتل پدر خويش را به قتل رسانيد ، و چون برادر فاتحش مجدود كه از سال 1035 در هندوستان « لاهور » و مولتان را پس از سركوبى قيامى ، تسخير كرده بود ناگهان در چهاردهم اوت 1041 ميلادى ( برابر با ذوالحجهء 432 هجرى ) به قتل رسيد ، خطر جنگ داخلى جديدى مرتفع گشت و وضع حكومت مودود نيرومند تثبيت گرديد « 2 » . اما با اين همه ديگر ادعا و شايستگى حق سيادت خاندان غزنوى در ايران از ميان رفته بود ، زيرا برادركشى ، اين سلسله را ضعيفتر از آن كرده بود كه بتواند در جنب شمال غربى هندوستان ، كشور ايران را نيز همچنان در اختيار داشته باشد : يعنى در حالى كه قدرت ايشان در هندوستان هنوز متزلزل نشده بود و موطن آنان از حوالى غزنه « 3 » تا بست با وجود هرج و مرج مكرر براى تاج و تخت « 4 » در اختيارشان
هامش
( 1 ) - الحسينى ( اخبار الدولة السلجوقية ، ترجمهء تركى ، فهرست : 131 ) ، ص 9 به بعد ؛ - گرديزى ( زين الاخبار ) ، ص 109 به بعد ؛ - تاريخ سيستان ، ص 366 به بعد ؛ - مستوفى ( تاريخ گزيده ) ، ص 402 ؛ - جوزجانى ( طبقات الناصرى ) ، صفحات 13 تا 15 ؛ ابن الاثير ، ج 9 ، ص 167 ، و نيز :Shafi , Ghaznavids , 213 f .( 2 ) - گرديزى ( زين الاخبار ) ص 110 به بعد ؛ - ابن الاثير ، ج 9 ، صفحات 167 تا 169 ؛ - جوزجانى ( طبقات الناصرى ) ، ص 15 به بعد ؛ - تاريخ سيستان ، صفحات 367 تا 369 : - و نيز :Moh . Nazim in der E I , III 485 ; Barthold , Turk . 303 f .( 3 ) - حملهء سلجوقيان كه در تحت رهبرى الپارسلان به اين اراضى صورت گرفت ( 1043 / 1044 برابر 435 هجرى ) دفع شد : ابن الاثير ، ج 9 ، ص 178 به بعد .
( 4 ) - مرگ مودود در 29 سالگى : 18 دسامبر 1049 ( برابر با 20 رجب 441 هجرى ) و بر تخت نشستن عموى وى