( 1 ) هنگام آن رسيده است كه امير المؤمنين وصاياى خود را بنگارد زيرا اين دشمن خدا شمشير خود را به مغز مبارك فرو برده است ، امير المؤمنين على دستور فرمود دوات و كاغذ بياورند و بعد خود اين وصيت را مرقوم داشت .
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم : هذا ما اوصى به امير المؤمنين على بن ابى طالب
وصيت خود را با اقرار به وحدانيت ذات مقدس الهى آغاز مىكند و گواهى ميدهد كه پروردگار متعال يكتا و تنهاست و گواهى ميدهد كه محمد « ص » بندهى او و برگزيدهى اوست
ارسله بالهدى و دين الحق ليظهره على الدين كله و لو كره المشركون
او را بهدايت و اعتلاى دين حق فرو فرستاد تا بر هر چه دين است غلبه كند و على رغم مشركان كلمهى توحيد را بر نام محو شدهى بتها نقش جاويد بندد .
صلوات اللَّه و بركاته عليه و گواهى مىدهم كه نماز و عبادت من و مرگ و زندگانى من در ملك پروردگار من است . پروردگار من كه آفريدگار جهانيان
مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — صفحة 50
مساهمون: جواد فاضل
ص٥٠