( 1 )
عبد اللَّه بن حسن
كنيهاش ابو محمد بود .
مادرش فاطمه دختر ابو عبد اللَّه الحسين « ارواحنا فداه » بود .
اين فاطمه بنت الحسين از ام اسحاق دختر طلحه بن عبيد اللَّه به دنيا آمده بود .
مادر ام اسحاق را « جربا » ميناميدند .
لغت جربا بر انسان مؤنثى اطلاق مىشود كه به بيمارى واگيردار « گر » مبتلا باشد .
راز اينكه همسر طلحه را « زن گردار » ميناميدند زيبائى بىاندازهى او بود .
اين زن از بس قشنگ بود كه به هيچ زن رضا نميداد در كنار او قرار بگيرد تا قهرا با او طرف مقايسه شود . زيرا هر چه هم خودش خوشگل و جذاب بود در كنار « جربا » زشت مينمود .
عرب به شترى كه بيمارى « گر » داشته باشد « جربا » مىگويد .
« جربا » از « جرب » مشتق است كه به معنى « گر » است .
عبد اللَّه بن موسى كه خود نواده عبد اللَّه بن حسن بود مىگويد :
جد من حسن بن حسن از عمش ابو عبد اللَّه الحسين دخترش را خواستگارى كرد .