( 1 )
عبد اللَّه بن معاويه ( منصور ؟ )
وى پسر معاويه و معاويه پسر عبد اللَّه بن جعفر بن ابى طالب است [ ( 1 ) ] .
كنيهاش ابو معاويه است .
ابراهيم بن هرمه ويرا در قصيدهاى چنين ميستايد .
احب مدحا ابا المعاويه الماجد * لا تلقه حصورا عتيبا
مادرش اسما دختر عباس بن ابى ربيعهى هاشمى بود .
اين عبد اللَّه بن معاويه مردى جنگجو و بخشنده و در عين حال موجودى بىنهايت بد طينت بود .
و حتى در دينش نيز فسادى آشكار وجود داشت .
مردى بود خونخوار و فرومايه . . . همنشينانش از گروهى اوباش و اراذل تشكيل مىشدند . و خود نيز متهم به زندقه و الحاد بود .
اگر از اين نمىترسيدم كه مردم مرا به بىخبرى و ضعف اطلاع نسبت دهند هرگز از او ياد نميكردم .
هامش
[ ( 1 ) ] گفته مىشود وقتى عبد اللَّه بن جعفر فرزندش را « معاويه » ناميد از طرف فاميل خود هدف ملامت قرار گرفت .
بعيد نيست كه عبد اللَّه بن جعفر بهواى تقرب بآل ابى سفيان پسرش را معاويه ناميده باشد .