ابراهيم ريحانهام بود
خالد بن سعد مىگويد : وقتى كه ابراهيم فرزند رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله وفات كرد حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله گريست . عرض كردند : آيا شما در مرگ فرزندت گريه مىكنى اى رسول خدا ؟ پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : ابراهيم ريحانهاى بود كه خداوند به من هديه كرده بود و من آن ريحانه را مىبوييدم .
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در روزى كه ابراهيم وفات كرد فرمود : آن حزن و اندوهى كه در قلب يا در چشم مىباشد رحمت است و آن حزن و اندوهى كه به زبان و دست باشد آن از شيطان است ( حزن دست و زبان اين است كه مثلا با دست به سر و صورت خود بزند و يقهاش را پاره كند و با زبان به كار خدا اعتراض كند و بگويد چرا خدا چنين كرد و چرا و چنان نكرد و )
گريه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله سر قبر ابراهيم
زبير بن به كار روايت كرده است : وقتى ابراهيم را به قبرستان بردند حضرت هم به قبرستان رفت و كنار قبر ابراهيم نشست . سپس قدرى نزديكتر به قبر شد وقتى ديد ابراهيم را در قبر گذاشتهاند اشك از ديدگان مباركش جارى شد . اصحاب چون حالت گريان پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله را ديدند همه با صداى بلند گريستند .
در اين هنگام ابو بكر رو به پيامبر كرد و گفت : اى رسول خدا ! آيا