و اين نهايت احسان و غايت امتنان است . ( در اين زمينه احاديث و روايات بسيار است كه چند نمونهاى از آنها در اين باب ذكر مىگردد از جمله آنها ) 1 -
« قيل انّ رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله مرّ بقوم فقال لهم : ما انتم عليه ؟ فقالوا :
مؤمنون . فقال : ما علامة ايمانكم ؟ قالوا : نصبر على البلاء و نشكر عند الرّخاء و نرضى بمواقع القضاء . فقال : مؤمنون بربّ الكعبة . « 1 » »
« پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله بر عدهاى گذر مىكردند . از آنان پرسيدند ، شما چه كسانى هستيد ؟ عرض كردند : مؤمنانيم ، فرمود : علامت ايمانتان چيست ؟ گفتند در وقت بلا صابريم و در هنگام نعمت و رخا شاكريم و به موارد قضا و قدر راضى هستيم .
حضرت فرمود : به خداى كعبه قسم كه مؤمنيد . » 2 -
و قال النّبىّ صلّى اللَّه عليه و آله : « اذا احبّ اللَّه عبدا « ابتلاه ، فان صبر اجتباه ، فان رضى اصطفاه . « 2 » »
پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : « چون خدا بندهاى را دوست بدارد او را در دنيا مبتلا مىگرداند ، پس اگر صبر كرد او را برمىگزيند و اگر راضى و خشنود شد او را به مرتبه اصفيا مىرساند . »
عدهاى در قيامت از قبرشان به طرف بهشت پرواز مىكنند
3 - «
و قال صلّى اللَّه عليه و آله و اذا كان يوم القيامة انبت اللَّه تعالى لطائفة من امّتى
هامش
( 1 ) مجموعه ورام ، ج 1 ، ص 229
( 2 ) همين مضمون در تحف العقول ، ص 41