به سوى راحله خويش حركت كرد و فرمود :
وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ وَ إِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخاشِعِينَ
.
« از صبر و نماز يارى جوييد كه نماز با حضور قلب امرى بسيار بزرگ و دشوار است مگر بر خاشعان كه آنها مشتاق نمازند . » نيز از ابن عباس نقل شده كه هر گاه به پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله مصيبتى مىرسيد برمىخاست ، وضو مىگرفت ، دو ركعت نماز مىخواند و مىگفت :
« اللّهم قد فعلت ما امرتنا فأنجز لنا ما وعدتنا » .
« خدايا ! آنچه را كه به ما دستور دادى انجام دادهام پس تو نيز وعدهاى كه به ما دادهاى براى ما منجز فرما . » عباده بن محمد مىگويد :
وقتى عباده رضى اللَّه عنه در حال احتضار به سر مىبرد گفت :
بستر خواب مرا از خانه بيرون ببريد و در صحن حياط پهن نماييد .
بستگان او مطابق دستور او رفتار كردند و رختخواب او را در صحن حياط پهن نمودند و او را در آنجا خواباندند . سپس عباده گفت : تمام دوستان و خدمه و همسايگان مرا و هر كس كه به عيادت من مىآمد همه را جمع كنيد و آنها را نزد من حاضر نماييد . حسب الأمر او تمام آنان را جمع كردند و به نزدش در صحن حياط حاضر نمودند . عباده به آن جمعيت گفت : امروز آخرين روز دنياى من و امشب اولين شب آخرتم مىباشد و من نمىدانم شايد در سابق از دست و زبان من چيز ناگوارى به شما رسيده باشد ، قسم به آن خدايى كه جان عباده در