104 سدهء دوازدهم سيد حسين رضوى
- خرمى عهد دوستان را ، در ناحيهء « ذى سلم » به ياد بياور ، و آن جاى آرام بخش و نوازشگرى ، كه بين درختان « بان » و زيبائيهاى ديگر قرار داشت .
- چه زيبا است كه بزرگان همهء طوايف و حجاز ، همه گرد آيند .
بسا اندوهان كه با اين اجتماع بر طرف مىشود .
- اى دوست ، در سرزمين و مسكن آنان ، اندكى بيارام ، تا آتش دل شيفته ات را كه از درد و غم شعله گرفته است فرو نشانى .
اين قصيدهء بديعيه ، 143 بيت دارد ، كه در آن نبى بزرگوار صلَّى اللَّه عليه و آله را مىستايد ، و در ضمن آن مىگويد :
- آن برادر پيامبر ، امير مؤمنان ، پدر امام حسن و حسين - صلوات اللَّه عليهم - ، آن شخصيتى كه باب علم ، و داراى اخلاق و كردار برجسته اى بود .
- در پنهانى و آشكار ، يار و همكار او بود . و در داورى و همه انديشهها ، او را تصديق مىكرد .
- از پيامبر برگزيده خدا ، دربارهء او ، فضيلتى بزرگ روايت شده ، كه فرمود : « هر كه را من مولاى او باشم ، على پيشوا و مولاى اوست » پس به دامن چنين پيشوايى چنگ بزن .