( تمام اين قصيده ، 453 بيت است ) .
* * *
و باز قصايد زير در مدح على عليه السّلام از او بجاى مانده است ، قصايدى كه صدر و عجز ابيات آن ، هر دو با يكى از حروف هجا آراسته مىشود ، و 29 قصيده بدين منوال از او بيادگار مانده ، كه هر قصيده 29 بيت دارد ، و اين قصايدى را به « مهور الحور » موسوم داشته كه همه در مدح امير مؤمنان عليه السّلام است :
- مهر و دوستى ، على عليه السّلام را است . و هيچ كسى نيست ، كه با برادرى او بجز على عليه السّلام از ستم رهايت كند .
- و بهنگام مرگ دوستان ، اوست كه حاضر مىشود ، و بىحضور او دوستارانش طعم مرگ را نمىچشند .
در ادامهء ابيات به اين بيتها مىرسد :
پروردگار عالميان ، دلهاى ما را به مهر كسى هدايت كرده ، كه اگر او نبود ، هرگز مخلوقات را نمىآفريد .
- او يگانه گوهرى است ، كه به برترين مقامات پيامبران ، جز او كسى نرسيده است .
- او هلالى بود كه رشد يافت ، و اندك اندك - همچون ماه چهارده شبه - با چهرهء خود ، آفاق كرامت و بزرگوارى را درخشان ساخت .
- اين دو وجود گرامى - يعنى محمّد و آن نخستين كسى كه نخست بار فرمان او را لبيك گفت ، صلى اللَّه عليهما و آلهما - علت آفرينشاند .
- اختران آسمان ، اوج گرفتند ، تا مگر به آستان او برسند . سرانجام در فروردين مرحله . از خانهء او قرار گرفتند !
- آيا بهترين پيامبران ، كسى جز او را بمقام كمال و برادرى خويش برگزيد ؟
الغدير ( فارسي ) — صفحة 231
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٣١