الغدير ( فارسي ) — صفحة 211

مساهمون: جمعي از مترجمين

ص٢١١

از بىكسى مردن خود ياد آور در ماتم خود نشين و فريادى كن

* *

از دورى راه خويشتن كن يادى آماز ز بهر سفرت كن زادى در راه طلب چه خفته اى اى غافل برخيز كه از قافله دور افتادى

* *

برخيز چه خفته اى رفيقان رفتند غافل چه نشسته اى عزيزان رفتند خندان منشين كه جمله ياران عزيز با سوز دل و ديدهء گريان رفتند

* *

اى بندهء طول امل و حرص و حسد فردا است كه اعضاى تو از هم ريزد اين سر كه ز باد نخوت امروز پر است تا چشم زنى بود پر از خاك لحد

* * *

تا چشم زنى رسيده وقت سفرت فردا است كه در جهان نماند اثرت بر روى زمين خرام و غفلت تا كى از زير زمين مگر نباشد خبرت

* *

از وادى معصيت بيا زود گذر كاين مرحله راهست بسى خوف و خطر گويى كه كنم توبه پس از پيريها از مرگ جوانان مگرت نيست خبر

* *

سالك هوس عالم بالا نكند پا بند الم ز پاى دل وا نكند هر دل كه زياد مرگ معمور شود حقد و حسد و حرص در او جا نكند

* *

خواهى نشود گلشن دل چون بيشه بر كن تو نهال حرص را از ريشه بر پاى درخت امل و حرص و حسد پيوسته زياد مرگ مىزن تيشه

* *