بيعت گيرى براى يزيد يكى از چهار جنايت سهمگين معاويه
( 1 )
از تبهكارىها و جنايات معاويه - كه مجسمهء تبهكارى و گناه است - يكى بيعتگيرى براى يزيد است بر خلاف خواست « اهل حل و عقد » يعنى صاحبنظران جامعهء اسلامى ، و از طريق سركوبى باقيماندهء مهاجران و انصار ، و علىرغم مخالفت برجسته ترين اصحاب .
معاويه از همان روز كه به سلطنت نشست و بساط يك استبداد قهر آميز و ننگين را پهن كرد بفكر اين بود كه پسرش را وليعد خويش سازد و برايش بيعت بستاند و حكومت اموى را موروثى و پايدار گرداند . هفت سال تمام زمينهء اين كار را فراهم مىكرد ، به نزديكانش انعام مىنمود و بيگانگان را خويشاوند و مقرب مىساخت ، ( 2 ) گاه نيت خويش مستور مىداشت و زمانى بر ملا مىنمود ، و پيوسته آن طريق هموار مىساخت و به طرف مقصود مىخزيد . چون زياد - كه مخالف ولايتعهدى يزيد بود - به سال 53 در گذشت معاويه پيمانى به نام زياد جعل كرده براى مردم بر خواند و در آن آمده بود كه حكومت پس از معاويه از آن يزيد باشد ، و با اين كار - چنان كه مدائنى گفته ( 3 ) - مىخواست راه بيعت گيرى براى يزيد را هموار نمايد .
ابو عمر مىگويد : « به معاويه هنگامى كه حسن ( عليه السلام ) زنده بود پيشنهاد شد كه براى يزيد بيعت بگيرد ، اماوى اين مقصود را فقط پس از درگذشت
هامش
( 1 ) رك : سخن حسن بصرى كه اندكى پيش گذشت .
( 2 ) عقد الفريد 2 / 302 .
( 3 ) عقد الفريد 2 / 302 تاريخ طبرى 6 / 170 .