نامهء مصريان به عثمان
طبرى مينويسد : « عبد اللَّه بن زبير از قول پدرش ميگويد : مصريان در سقيا ( 1 ) يا در ذو خشب ( 2 ) به عثمان نامه نوشتند و بدست يكى از خويش به او رساندند . عثمان آن نامه را خواند و جوابى نداده دستور داد او را از خانه اش بيرون كردند . در نامه نوشته بودند :
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
پس از سپاس و ستايش پروردگار . . . بدان كه خدا حال هيچ قومى را دگرگون نميكند تا آنگاه كه خويشتن را خود دگرگون سازند ( 3 ) . خدايرا ! خدايرا ! باز هم خدايرا ! خدايرا بخاطر آور ! تو در دنيائى ، و بايد كه در آن توشهء آخرت فراهم آرى ، و نصيب و بهرهء خويش از آخرت فراموش ننمائى . پس بايد كه به دنيا نياويزى و اكتفا نورزى . بدان كه ما به خدا قسم بخاطر خدا بخشم ميآئيم و بخاطر او خشنود ميشويم . و تا توبهء آشكار ننمائى يا گمراهى آشكار و صريح از تو سر نزند شمشيرمان را به زمين نخواهيم گذاشت .
اين است سخن ما به تو و تقاضايمان از تو ، و خدا تو را دربارهء ما بازخواست خواهد كرد . و السلام » . ( 4 )
هامش
( 1 ) از درههاى پائين تهامه .
( 2 ) بفاصلهء يكشب راه تا مدينه .
( 3 ) آيهء شريفه .
( 4 ) تاريخ طبرى 5 / 16 .