من نكند مگر آنكه او را بيامرزم ، اى آدم كسى كه صبح كند روز نيمه رجب را در حالى كه روزه باشد و به ياد من حافظ و نگهدار عورتش باشد و تصدق دهنده از مالش باشد براى او پاداشى نيست مگر بهشت . . .
و بتحقيق كه فقهاء چهار مذهب معتقد به استحباب روزه ماه رجب شده و آن را از روزههاى مستحب ميدانند مگر اينكه حنابله گفتهاند بكراهت روزه گرفتن تمام ماه رجب مگر اينكه در بين آن افطار كند پس كراهتى ندارد ( 1 ) و شايد آنها گرفتهاند چيزيرا كه در احياء العلوم ج 1 ص 244 ياد شده از قول او : و بعضى از صحابه مكروه دانستهاند كه تمام رجب را روزه بدارند براى اينكه برابر و مشابه به ماه رمضان نشود .
دسته دوم از احاديث :
1 - از معاذه عدويه گويد : از عايشه پرسيدم آيا پيامبر از هر ماهى سه روز روزه ميگرفت ، گفت : بلى ، گفتم : از چه روزى از روزهاى ماه ، گفت : باكى نداشت كه از چه روزى روزه بدارد .
و لفظ ابى داود و بيهقى است : كه باكى نداشت از چه ماهى روزه بگيرد .
و در لفظ ابن ماجه است ، گفتم : از چه روزى ، گفت : باكى نداشته از چه روزى باشد . ( 2 )
هامش
( 1 ) الفقه على مذاهب الاربعه ج 1 ص 439 .
( 2 ) مسلم در صحيحش ج 1 ص 321 نقل كرده و ترمذى در صحيحش ج 1 ص 147 و ابن داود در سننش ج 1 ص 384 و ابن ماجه در سننش ج 1 ص 522 و بيهقى در سننش ج 4 ص 295 و خطيب تبريزى در مشكاه ص 171 .