الجوامع ياد كرده چنانچه در ترتيب آن ج 4 ص 341 موجود است .
6 - ابو داود از عطاء بن ابى رباح نقل كرده كه : عروه بن زبير بعبد اللَّه بن عمر گفت : آيا رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله ماه رجب را روزه ميگرفت ، گفت : بلى و آن را بزرگ ميداشت و اين را سه بار گفت .
و قسطلانى آن را در المواهب ياد كرده چنانچه در شرح آن ج 1 ص 128 ياد شده و رفاعى در « ضوء الشمس » ج 2 ص 67 ياد نموده است .
7 - از مكحول روايت شده كه گفت : مردى از ابو الدردا سئوال كرد از روزه ماه رجب پس به او گفت : پرسيدى از ماهيكه مردم جاهليت آن را در جاهليّت بزرگ ميداشتند ، و اسلام به آن نيفزود مگر فضليت و بزرگى را و كسى كه يكروز از آن را به قصد بنده گى و عبادت خدا روزه بدارد كه به آن ثواب خداى تعالى را در نظر بگيرد و خالصا للَّه رضايت خدا را بخواهد روزه آنروزش فرو نشاند غضب خداى تعالى را و از او بسته شود درى از درهاى آتش ، و اگر به او به اندازه پرى و گنجايش زمين طلا داده شود پاداش او نخواهد بود و تكميل نكند مر او را پاداش چيزى از دنيا غير روز قيامت تا پايان حديث . . . جيلانى آن را در الغنيه ج 1 ص 198 ياد كرده است .
و در اينجا احاديث بسياريست در فضيلت روزه رجب و اولين پنجشنبه آن و روزه روز بيست و هفتم آن ( روز مبعث ) بخصوص از طريق ابى سعيد خدرى و امامين سبطين ( حسن و حسين ) و انس بن مالك و ابى هريره و سلمان فارسى و ابى ذر غفارى و سلامه بن قيس و ابن عباس كه ما جزئى از آن را در سابق در جزء اول ص 407
الغدير ( فارسي ) — صفحة 173
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١٧٣