ياد كرديم تمام آن را در الغنيه ج 1 ص 196 ، 205 جمع كرده و بعضى از آن را صاحب مفتاح السعاده ج 3 ص 46 ياد نموده و جردانى در مصباح الظلام عده اى از آن را در ج 2 ص 81 ، 82 ياد كرده و رفاعى در ( ضوء الشمس ) ج 2 ص 67 سپس گفته : ياد شده در طبقات سبكى : كه بيهقى تضعيف كرده حديث نهى از روزه رجب را پس از آن از شافعى حكايت كرده در كتاب ( الام القديم ) كه گفته است ، مكروه دارم كه مرد يك ماه كامل را غير از ماه رمضان روزه بگيرد براى اينكه جاهل گمان نكند كه آن واجبست .
و شيخ عز الدين بن عبد السلام . . . گويد : كسى كه نهى از روزه رجب كند جاهل است و آنچه نقل شده است استحباب روزه ماه هاى حرامست و آن چهار ماه است 1 - رجب 2 - ذى قعده 3 - ذى حجه 4 - محرم ، و از پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله روايت شده كه ماه رجب شهر اللَّه است ، بعضى گفتهاند : معناى آن چيست فرمود : براى آنكه آن مخصوص بآمرزش و در آن خونها مصون و محفوظ ميماند و در حديث است كه فرمود : جبرئيل مرا خبر داد وقتى شب اوّل ماه رجب مىشود خداوند فرشته اى را امر مىكند كه فرياد كند : مردم بدانيد كه ماه رجب طلوع كرد و آغاز شد پس خوشا به حال كسى كه در آن استغفار كند ، و روايت شده كه آدم عليه الصلاة و السلام گفت : اى پروردگار من مرا خبر بده به محبوبترين اوقات و محبوبترين روزها بسوى خودت ، فرمود محبوبترين روزها نزد من روزه نيمه رجبست پس كسى كه تقرب جويد بسوى من در روز نيمه رجب . به روزه گرفتن و نماز خواندن و صدقه دادن پس چيزى از من نخواهد مگر آنكه آن را به او عطا كنم و استغفار و طلب آمرزش از
الغدير ( فارسي ) — صفحة 174
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١٧٤