شافعى ، متوفى در سال 315 كه در مصر مجلسى براى فتوى داشته ، كذاب بوده و احاديثى را بر متون معروفه ساخته است . او كتاب سنن شافعى را نوشته و در آن حدود دويست حديث كه شافعى بدانها حديث نكرده بوده آورده است ( 1 ) .
345 - عبد اللَّه بن محمد بن سنان روحى ( چون روايات زيادى از روح بن قاسم نقل كرده ، از اين رو به اين لقب ملقب شده است ) بصرى واسطى ، متروك الحديث بوده و حديث مىساخته و دگرگون مىكرده و دزدى مىنموده است . او از روح بيش از هزار حديث كه كسى از آنها پيروى نكرده نقل كرده است . او زياد حديث مىساخته تا جائى كه اجماع كردهاند كه او كذاب است ( 2 ) .
346 - عبد اللَّه بن محمد بن قراد ابو بكر خزاعى ، متوفى در سال 359 ه متروك الحديث است او و پدرش حديث مىساختهاند ( 3 ) .
347 - عبد اللَّه بن محمد بن وهب دينورى حافظ ، متوفى در سال 308 ه ، دجال و متروك الحديث و حديث ساز بوده است ( 4 ) .
348 - عبد اللَّه بن محمد البلوى ، صاحب رحلة شافعى ، كذاب است ( 5 ) .
349 - عبد اللَّه بن مسلم بن رشيد ، كه به نام ليث و مالك و ابن لهيعة حديث مىساخته ، نوشتن حديثش روا نيست ( 6 ) .
350 - عبد اللَّه بن مسور ابو جعفر هاشمى ، كذاب و حديث ساز است . احاديثش ساختگى است . او از قول رسول خدا ، كلمه مىساخته و با احاديث آن حضرت مخلوط كرده است ( 7 ) .
هامش
( 1 ) ميزان الاعتدال جلد 2 صفحهء 73 - شذرات الذهب جلد 2 صفحهء 270 .
( 2 ) تاريخ بغداد جلد 10 صفحهء 88 - ميزان الاعتدال جلد 2 صفحهء 70 - اللئالى المصنوعة جلد 2 صفحهء 240 - لسان الميزان جلد 3 صفحهء 336 .
( 3 ) ميزان الاعتدال جلد 2 صفحهء 74 .
( 4 ) ميزان الاعتدال جلد 2 صفحهء 73 .
( 5 ) البداية و النهاية جلد 10 صفحهء 182 .
( 6 ) ميزان الاعتدال جلد 2 صفحهء 77 .
( 7 ) تاريخ بغداد جلد 10 صفحهء 172 - لسان الميزان جلد 4 صفحهء 339 - اللئالى المصنوعه جلد 2 صفحهء 160 - 173 - الاصابه جلد 3 صفحهء 141 .