به دليل روايت ابن ابى شيبه كه گفته است : « رسول خدا سر هر سال قبور شهداء احد را زيارت مىكرده و مىگفته است : « درود بر شما در عوض شكيبائيتان در راه خدا ، پس نيكو است پايان اين زندگى » .
و بهتر اين است كه آن ، در صبح روز پنجشنبه و با طهارت انجام گيرد تا نماز ظهر مسجد رسول خدا از او فوت نشود .
من مىگويم كه : از آن فهميده مىشود كه زيارت اگر چه محلش دور باشد مستحب است . و آيا مسافرت براى آن نيز مستحب است چنان كه عادت از مسافرت به سوى زيارت خليل الرحمان و اهلش و فرزندانش و زيارت سيد بدوى و ديگر از بزرگان نيز چنين است ؟ از پيشوايانمان كسى را نديدم كه تصريح به آن كرده باشند و بعضى از شافعىها آن را جز براى رسول خدا ( ص ) منع كردهاند ، زيرا آن را از قبيل مسافرت براى غير مساجد سه گانه دانستهاند ، در صورتى كه غزالى آن را به طور آشكار رد كرده است .
آنگاه پس از ذكر فشردهء گفتار غزالى اضافه كرده كه ابن حجر در فتاوايش گفته است : زيارت به خاطر منكرات و مفاسدى كه در كنار قبور صورت مىگيرد از قبيل اختلاط زنان با مردان و نظائر آن نبايد ترك شود ، زيرا اعمال عبادى به امثال اين گونه امور ترك نمىشود ، بلكه بر آدمى است كه عبادت را انجام دهد و بدعتها را انكار كند ، و در صورت امكان در از بين بردن آنها اقدام نمايد » .
من مىگويم « آنچه كه دربارهء عدم ترك دنبال جنازه رفتن در صورتى كه زنان گريه كننده اى با آن باشند ، گفته شده اين مطلب را تأييد مىكند »
تا اينكه مىگويد : در « الفتح » گفته است : مستحب زيارت كردن و دعا خواندن پيش قبر در حال ايستاده است ، چنان كه رسول خدا در زيارت بقيع چنين مىكرده و مىفرموده است : « درود بر شما ساكنان خانههاى مؤمنان و ما نيز به شما اگر خدا بخواهد ، ملحق خواهيم شد »
و در « شرح اللباب » ملا على قارى آمده است : از آداب زيارت اين است كه
الغدير ( فارسي ) — صفحة 295
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٩٥