يا خير من دفنت بالقاع اعظمه ( تا آخر دو بيت ياد شده )
و در آن خورشيد پرهيزكارى و دين غروب كرد ، بعد از آنكه نورش تاريكىها را از بين برده و روشن نمود .
حاشا كه رويت كهنه و تاريك گردد ، در صورتى كه از نورش مردم شرق و غرب هدايت يافتند .
پس اگر دستهائى خاك را لمس كنند ، تو در آسمانهاى رفيع نشانه و علمى .
خدايت را ملاقات كردى در حالى كه شمشير اسلام گذرا بود و درياى كفر طوفانى .
پس در آن به مقام مرسلين نائل شدى و اسلام ، عزيز شد و بر همهء اديان پيروز گرديد .
اگر ما آن را قبر مىبينيم ، باطنش باغى از باغستانهاى بهشت است كه لبخند مىزند .
فرشتگان در هر روز نه يك روز از هر طرف آن را احاطه كرده و دورش طواف مىكنند .
اگر در زمان حياتش او را مىديدم ، به او مىگفتم : راه نرو و قدم نگذار جز روى صورتم » .
درود بر پيامبر پاك
24 - بخارى با اسنادش آورده است : كسى كه پيش قبرم بر من درود بفرستد ، خداوند فرشته اى را مأمور مىكند آن را به من برساند ، و كار دنيا و آخرتش را كفايت خواهد كرد و من شفيع و يا شهيدش در قيامت خواهم بود ( 1 ) .
مجد گفته است : زائر بهترين انواع درود و كاملترين كيفيات آن را اتيان نمايد و اختلاف در آن مشهور است و آنچه كه من اختيار كردهام اين است : « خدايا
هامش
( 1 ) خطيب شربينى . در « المغنى » جلد 1 صفحهء 494 ، آن را نقل كرده است .