صحتش منازعه گردد . تا اينكه مىگويد : اين مقدار ، بلكه با كمتر از آن آشكار مىگردد ، افتراء كسى كه ادعا كرده : « تمام احاديثى كه دربارهء زيارت وارد شده ساختگى است » .
سبحان اللَّه ، آيا او از خدا و رسولش دربارهء اين گفتار كه هيچ كس پيش از او نه عالم و نه جاهل و نه اهل حديث و نه ديگرى نگفته است شرم نمىكند ؟ ! و تا آنجا كه ما مىدانيم هيچ كس موسى بن هلال و نه ديگر راويان اين حديث را متهم به وضع و تهمت ديگر نكرده است ، پس چگونه مسلمانى به خودش اجازه مىدهد كه تمام اين احاديث را كه حديث مورد بحث هم يكى از آنها است ساختگى بداند ؟ ! .
در صورتى كه ساختگى بودن اين حديث را هيچ عالمى براى او نقل نكرده و هيچ عاملى كه ايجاب ساختگى بودن اين حديث را بنمايد ، در آن آشكار نيست و هيچ گاه حكم متن اين حديث مخالف شريعت نيست . پس از كجا او حكم به - ساختگى بودن اين حديث كرده ، اگر چه ضعيف باشد در صورتى كه آن حسن و صحيح است .
28 - شيخ شعيب عبد اللَّه بن سعد مصرى ، مكى مشهور به « حريفيش » متوفى در سال 801 ه در « الروض الفائق » جلد 2 صفحهء 137 .
29 - سيد نور الدين على بن عبد اللَّه شافعى قاهرى سمهودى ( 1 ) ، متوفى در سال 911 ه در « وفاء الوفاء » جلد 2 صفحهء 394 .
30 - حافظ جلال الدين عبد الرحمن السيوطى ، متوفى در سال 911 ه در « الجامع الكبير » چنان كه در « ترتيبش » جلد 8 صفحهء 99 آمده است .
31 - حافظ ابو العباس شهاب الدين قسطلانى ( 2 ) ، متوفى در سال 923 ه در « المواهب اللدنية » از طريق دار قطنى آن را نقل كرده و گفته است : عبد الحق در احكام
هامش
( 1 ) سمهود ، قريه بزرگى است كه در غرب رود نيل قرار دارد .
( 2 ) منسوب به قسطله است كه شهرى است در اندلس .