و شهرت علمى و ادبى فراوان ياد شدهاند .
از جمله : ابو الفرج محمد بن هندو ، سر دودمان اين بيت شريف است كه ابن شهر آشوب در « معالم العلماء » از شعراى اهل بيت دانسته ، و در صف پرهيزگاران جاى داده است .
، از جمله : ابو الفرج حسين بن محمد بن هندو است كه ثعالبى در يتيمه ج 3 ص 362 به شرح حال او مىپردازد ، و بعد از اينكه از اصحاب و دوستان صاحب ابن عباد وزير معروفش شمرده ، قسمتى از اشعار او را ياد مىنمايد و مىگويد : سرودههاى نمكين او فراوان است و مقام را گنجايش ذكر آن نيست ، جز اينكه چند بيت ، به عنوان نمونه ياد شود ، از جمله :
- اگر قلههاى مجد و عظمت را برافراشته بينى ، وحشت مگير ، پيش رو كه گام به گام بدان نزديك شوى .
- نيزهء بلند كه بينى سر به فلك سايد ، از خاك برخيزد و گره گره جانب آسمان گيرد .
، و هم اين سرودهء ديگر :
يقولون لى ما بال عينك مذ رأت
محاسن هذا الظبى أدمعها هطل ؟
فقلت زنت عينى بطلعة وجهه
فكان لها من صوب أدمعها غسل
- گويند : ديدگانت را چه آسيب رسيد ؟ از آنگاه كه بديدار اين غزال گشودى اشكبار است .
- گفتم : تير نگاهم در آغوش رخسارش جاى گرفت ، از اين روش با سيلاب سرشك غسل بايد كرد .
، و از جمله : ابو الفرج ، على بن حسين بن محمد بن هندو ، شرح حال او در فرهنگهاى ( 1 ) رجال ادب ياد شده ، و همگان دانش سرشار او را ستوده به مهارت او در
هامش
( 1 ) طبقات الاطباء ج 1 ص 323 ، دمية القصر 113 ، فوات الوفيات ج 2 ص 45 ، معجم الادباء ج 13 / 136 ، محبوب القلوب اشكورى ، نسمة السحر .