بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم
خداى را بر معرفتش سپاس مىگزاريم و همو را مىستائيم كه راه سپاسگزارى را بما آموخت .
درهاى علم و دانش را به روى ما گشود تا به ربوبيت او آشنا گشتيم و در توحيد و يگانه پرستى راه اخلاص گرفته ، از كجروى ، دو روئى ، ستيزه جوئى و ترديد بر كنار مانديم .
سرور پيامبرانش محمد مصطفى را بر ما گسيل داشت كه نعمت وجودش عظيم - ترين منت است ، و بعد از او ، باد و جانشين گرانقدرش قرآن و عترت ، بما عزت و كرامت بخشيد و در اين ميان بهرهء ما را از اين خوان نعمت و كرامت چندان فزون و موفور ساخت كه توانستيم با گامهاى بلند و استوار ، در راه مصالح امت و اصلاح اجتماع قدم نهيم و با موفقيت كامل به خدمتگزارى دين و دانش و بزرگداشت دانشمندان صاحب فضل ، قيام نمائيم .
آرى ذات مقدس او را ستايش مىكنيم كه گامهاى ما را بر جادهء حق و حقيقت استوار داشت و در حالى كه جز حق نگفتيم و بجز راه حق نپوئيديم اوراق زندگى ما را با سعادت و نيكبختى برنگاشت و آثار قلم ما را بر صفحات زرين تاريخ به يادگار نهاد .
البته ذات مقدسش توفيق بخش هر نعمت و همو سرپرست و ياور ماست .
عبد الحسين احمد امينى
الغدير ( فارسي ) — صفحة 22
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٢