1 - زيد بن ارقم : گويد : چند نفر از اصحاب پيامبر ( ص ) درهاى رفت و آمدشان در داخل مسجد بود گويد : روزى پيامبر ( ص ) فرمود : جز در خانه على اين درها را بايد به بنديد ، گويد : مردم در اينباره به سخن آمدند . پيامبر خدا ( ص ) برخاست ، درود ثناى حق گفت و سپس چنين بيان داشت : من گفتم اين درها را جز در خانهء على ببنديد ، بعضى از شما حرفهائى زدند ، من درى را از پيش خود نمىبندم و نمىگشايم مرا به چيزى فرمان دادند و من آن را پيروى كردم .
سند حديث را در مسند احمد 4 / 369 چنين مىيابيم :
محمّد بن جعفر ما را از عوف بن ميمون ابى عبد اللَّه ، و او از زيد بن ارقم روايت كرده ، رجالش همگان رجال صحيحاند جزابى عبد اللَّه ميمون كه او مورد وثوق است و به اين ترتيب حديث به تصريح حفاظ صحيح ، و رجالش همه موثّقاند .
نسائى در سنن كبرايش و خصائصش 13 از حافظ محمّد بن بشار : بندار كه اجماع به صحت استدلال به حديثش منعقد شده ، ( اين را ذهبى گفته ) با همان سند قبلى نقل كرده ، و حاكم در مستدرك 3 / 125 با اعتراف به صحت ، حديث را آورده ، و ضياء مقدسى در المختارة مما ليس فى الصحيحين ، و كلاباذى در معانى الاخبار بنابر نقل « القول المسدّد » 17 ، و سعيد بن منصور در سننش ، و محب الدين طبرى در رياض 2 / 192 ، و خطيب بغدادى از طريق حافظ محمّد بن بشّار ، و كنجى در الكفاية 88 ، و سبط ابن جوزى در تذكره 24 ، و ابن ابى الحديد در شرحش 2 / 451 ، و ابن كثير در تاريخش 7 / 342 ، و ابن حجر در القول المسدّد 17 حديث را نقل كردهاند .
و ابن حجر گويد : ابن جوزى آن را از طريق نسائى در رديف مجعولات آورده و بخاطر ميمون به آن ايراد گرفته است ، ولى مرتكب خطائى آشكار شده زيرا ميمون را بسيارى ، توثيق كرده و دربارهء حفظ او سخن گفتهاند ، و ترمذى حديثى را از او غير از اين حديث صحيح دانسته است و نيز در فتح البارى 7 / 12 پس از روايت حديث گويد : رجال حديث همه مورد وثوقند ، و سيوطى در
الغدير ( فارسي ) — صفحة 335
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٣٣٥