الزمان « » ابن جوزى « اين روايت را آوردهاند و » سبط ابن جوزى حنفى « نيز در صفحهء 20 » تذكره اش « از شيخ خود » عمرو بن صافى موصلى « از ديگرى نقل كرده است و » مرزبانى « در صفحهء 348 » معجم الشعراء « گفته است : مذهب كميت در تشيع و ستايش او از خاندان پيغمبر ( ص ) در روزگار بنى اميه - مشهور است و از سخنان او دربارهء آنهاست كه :
فقل لبنى اميّة حيث حلَّوا
و ان خفت المهّنّد و القطيعا
اجاع اللَّه من اشبعتموه
و اشبع من بجوركم اجيعا
و آوردهاند كه چون كميت اين قصيده را براى ابى جعفر محمّد بن على ( الامام - الطاهر ) ( رض ) خواند ، حضرت دربارهء او دعا كرد .
و در « الصراط المستقيم » « بياضى عاملى » است كه فرزند كميت روايت كرده است كه : پيغمبر را در خواب ديده و به وى فرمودهاند : قصيدهء عينّيه پدرت را برايم بخوان و او خوانده و چون به اين جا رسيده است كه :
و يوم الدوح دوح غدير خم . . .
پيغمبر ( ص ) به سختى گريسته و گفتهاند : پدرت درست گفت ، خدايش رحمت كناد ، آرى به خدا سوگند :
لم ار مثله حقا اضيعا
هاشميات
« مسعودى » در صفحهء 194 جلد دوم « مروج الذهب » ، هاشميات را از كميت دانسته و به ذكر آن پرداخته است و « ابو الفرج » ( 1 ) و « سيد عباسى » ( 2 ) گفتهاند : قصائد كميت « هاشميات » ، از بهترين و برگزيده ترين اشعار اوست .
هامش
( 1 ) - اغانى ، جلد 3 صفحهء 113 .
( 2 ) - « معاهد التنصيص » جلد 2 صفحهء 26 .