لا إله الَّا اللَّه وحدى لا شريك لى و محمد عبدى و رسولى ايّدته بعلى و ذلك قوله عزّ و جلّ في كتابه الكريم : هو الَّذى ايّدك بنصره و بالمؤمنين علىّ وحده .
كسى جز من شايسته پرستش نيست خداى يكتائى كه بى شريكم ، بندهام محمّد را پيامبر خود قرار دادم و به وسيلهء على او را تأييد كردم و دليل آن سخن خدا است چنان كه گويد : او كسى است كه تو را با يارى خود و مؤمنين تاييد فرمود ، و مراد از مؤمنين على به تنهائى است ) .
اين حديث را گنجى شافعى در ( كفاية ) ص 110 به اسناد خود روايت كرده و سپس تصريح مىنمايد كه : اين حديث را ابن جرير در تفسيرش ( 1 ) و ابن عساكر در تاريخ خود در شرح حال على ( ع ) ذكر نموده و حافظ جلال الدين سيوطى در ج 3 ص 199 ( الدر المنثور ) از ابن عساكر نقل كرده و قندوزى در ص 94 ( ينابيع المودّة ) از حافظ ابى نعيم به اسنادش از ابو هريره و همچنين از طريق ابى صالح از ابن عباس روايت نموده است .
ابتداى حديث را جمعى از حفّاظ كه مورد اطمينانند نقل كردهاند از جمله :
خطيب بغدادى در ج 1 ص 173 تاريخش به اسناد خود از انس بن مالك روايت كرده و گويد : رسول خدا ( ص ) فرمود : پس از آنكه به معراج برده شدم ديدم بر عرش نوشته شده :
لا إله الَّا اللَّه محمّد رسول اللَّه ايّدته بعلَّى نصرته بعلىّ .
( ترجمه اين حديث گذشت )
و محبّ الدين طبرى در ج 2 ص 172 ( الرياض ) از ابى الحمراء از طريق ملَّا در سيره اش و در ص 69 ( ذخاير العقبى ) ، و خوارزمى در ص 254 ( مناقب ) خود و حمّويى در باب 46 ( فرايد ) خود از دو طريق به يك لفظ چنين روايت
هامش
( 1 ) ما اين حديث را در تفسير طبرى در ذيل آيهء مذكور نديديم .