مقدمه [ مولف ]
بعد از پيروزى انقلاب اسلامى در ايران نشانههاى اعتقاد به حضرت مهدى منتظر ( ع ) در ميان ملل جهان اسلام و حتى غير اسلام . . . يعنى پرسش از او و سخن گفتن پيرامون او و مطالعه و تأليف دربارهء او به اوج خود رسيد .
تا جائى كه اين لطيفه شايع شده كه وزارت اطلاعات آمريكا پروندهاى از تمام اطلاعات لازم دربارهء امام مهدى ( ع ) تهيه و تنظيم نموده كه تنها نقص آن تصوير آن حضرت است .
و شايد بزرگترين رويداد سياسى مربوط به اعتقاد به آن حضرت در اين دوره ، انقلابى باشد كه در آغاز سال 1400 هجرى به رهبرى « محمد عبد اللّه قرشى » در حرم مكه مكرمه اتفاق افتاد . بهگونهاى كه ياران او به حرم مسلط شدند و معاون وى « جهيمان » از داخل حرم اعلاميهاى پخش نموده و مسلمانان را به بيعت با قرشى دعوت كرد ، به اعتبار اينكه او همان مهدى منتظر است كه پيامبر ( ص ) ظهورش را بشارت داده است .
اشغال حرم توسط آنها و مقاومت نيرومندانهء آنان چندين روز به طول انجاميد كه حكومت سعودى به پيروزى بر آنان دست نيافت مگر بعد از درخواست گروه ويژهء كماندويى از فرانسه !
و همچنين بزرگترين فعاليت تبليغاتى كه مستقيما مربوط به اعتقاد به ظهور حضرت مهدى ( ع ) توسط دشمنان ما در اين فاصله انجام گرفته ، فيلم « نوسترا داموس » است كه چهار