پيشداورىها و تطبيقهاى عجولانهاى كه دوركننده از مراد اصلى است نيفتاد .
خصوصاً كه زبان رمز طبيعتاً بر بيش از يك مصداق خارجى قابل تطبيق است .
و اين خلاف هدف و مراد معصومين از بيان آنها است .
همچنين ضرورى است به اين نكته اشاره كنيم كه بعضى از رواياتِ علايم ظهور ، - / به اشاره يا به صراحت - / در محدودهء آن علايم ، وظايف مشخصى را نيز براى مؤمنان تعيين نمودهاند كه بايد در جهت شناخت آن وظايف نيز كوشش شود تا نتايج مورد نظر از آنها حاصل گردد .
و از آنجا كه علايم ظهور به مسائل غيبى ارتباط پيدا مىنمايد در طول زمان ، بسيار دستخوش جعل و تحريف گرديده است و سزاوار است ابتدا در اين جنبه دقت كافى مبذول شود ، تا اخبار صحيح از اخبار دروغين و ساختگى متمايز شوند . به علاوه ، قضيهء مهم ديگرى نيز در اين زمينه وجود دارد و آن وجود مجموعهاى از علامتها است كه در احاديثى مرسل ( بدون سندِ پيوسته ) يا فاقد سند آمدهاند ، اما پس از صدور حديث و ثبت آن در كتابها ، مضمون آن احاديث در متن واقع تاريخ به وقوع پيوسته است و واقعيت تاريخ آنها را تصديق نموده است و اين خود عليرغم فقدان سند ، بهترين دليل بر صحت آن روايات است . چرا كه خبر دادن از چيزى كه هنوز به وقوع نپيوسته كاشف از صدور خبر از سرچشمهء وحى الهى است .
بارزترين نشانههاى ظهور
بحث در بارهء علايم و نشانههاى ظهور طولانى است و در اين مختصر نمىگنجد ، بنا بر اين پس از مقدمهاى كه براى اين بحث آورديم ، به نقل بيان شيخ مفيد رحمه الله كه روايات اين باب را خلاصه كرده است اكتفا مىكنيم . با توجه به