درگير شدن دو گروه از عجم كه منجر به خونريزى بسيارى در ميان آنانمىشود .
خارج شدن بردگان از اطاعت مالكان و كشته شدن مالكان به دست آنها ؛
مسخ شدن قومى از اهل بدعت به صورت خوك و ميمون ؛
استيلا يافتن بردگان بر سرزمينهاى سرورانشان ؛
آمدن ندايى از آسمان كه همهء مردم زمين آن را به زبان خود مىشنوند ؛
سينه و صورتى كه در عين الشمس در آسمان براى مردمديده مىشود ؛
مردگانى كه از گورها به پا مىخيزند و به دنيا باز مىگردند و به ديدار آشنايان خود مىروند .
سپس - / چنان كه در روايات آمده است - / اين نشانهها با بيست و چهار باران متوالى پايان مىپذيرد كه زمين به واسطهء آن ، پس از مرگ ، زنده شده بركتهايش آشكار مىگردد ، از آن پس ، هر ناملايمى از معتقدان به حق و شيعيان مهدى عليه السلام زايل گشته در مىيابند كه هنگام ظهور آن حضرت در مكه فرا رسيده است ، و براى يارى او به سمت مكه حركت مىكنند .
البته بعضى از اين رويدادها حتمى بوده و بعضى ديگر مشروط به بعضى از شرايط مىباشند ، و خداوند به آنچه پيش خواهد آمد داناتر است . ما اين مطالب را تنها بدين جهت كه در كتابها و اصول معتبر آمده و از معصومان روايت شده بود ، ذكر كرديم و از خداوند متعال يارى و توفيق مىخواهيم » « 1 » .
هامش
( 1 ) . شيخ مفيد ، ارشاد 2 / 368 - 370 .