صادق عليه السلام فرمود : براى قائم غيبتى خواهد بود . . . وى همان كسى است كه همگان به انتظارش خواهند نشست و او همان كسى است كه مردم در به دنيا آمدنش ترديد خواهند كرد .
زراره به محضر شريف آن حضرت عرض كرد : قربانت شوم ، اگر چنين روزى را ديدم چه بايد انجام دهم ؟
امام عليه السلام پاسخ دادند :
يازرارة متى أدركت ذلك الزمان فلتدع بهذا الدعاء : اللَّهُمَّ عرّفني نفسك فإنك إن لم تعرفني نفسك لم أعرف نبيك ، اللَّهُمَّ عرّفني رسولك فإنك إن لم تعرفني رسولك لم أعرف حجتك ، اللَّهُمَّ عرّفني حجتك فإنك إن لم تعرّفني حجتك ضللتُ عن ديني . . . » ؛
اى زراره هرگاه چنين زمانى را درك نمودى اين دعا را بخوان : خداوندا خود را به من بشناسان كه اگر خود را به من نشناسانى پيامبرت را نخواهم شناخت . خداوندا ، پيامبرت را به من بشناسان كه اگر پيامبرت را به من نشناسانى ، حجتت را نخواهم شناخت . خداوندا حجتت را به من بشناسان كه اگر حجتت را به من نشناسانى در مسير دين خود به گمراهى خواهم افتاد « 1 » .
اين حديث به بنيادهاى اعتقادى ايمان به امام عصر عليه السلام و نتايج آن اشاره دارد .
2 . از ديگر تكاليف مهمى كه احاديث شريف بر آن تأكيد زيادى دارند تقويت رابطهء قلبى مؤمنانِ عصر غيبت با مهدى منتظر ، همراهى عملى با اهداف بلند آن حضرت ، دفاع از آرمانهاى ايشان و باور عميق رهبرى آن بزرگوار است . و اين همان چيزى است كه اكثر تكاليف وارده در احاديث شريف ، تأكيد كنندهء آن است ؛ تكاليفى چون وجوب دعا براى حفظ وجود
هامش
( 1 ) . كافى 1 / 337 ، غيبت نعمانى / 166 . 167 ، كمال الدين 2 / 342 ، غيبت طوسى / 202 .