عطا كرده بود . . . « 1 » .
همچنين شيخ عبدالرحمن جامى حنفى صاحب كتاب مرآة الاسرار در بيان شرح حال حضرت مهدى عليه السلام مىنويسد : « سن وى در هنگام وفات پدرش 5 سال بود . او پس از پدر بر مسند امامت نشست و مثَل او مثَل يحيى بن زكريا است ؛ آنجا كه خداوند متعال حكمت و كرامت را در سن كودكى به او اعطا كرده است . همچنين مثَل او مثَل عيسى بن مريم است ؛ آنجا كه خداوند متعال در سن كم نبوت را به او عطا كرد . مهدى نيز چنين است كه خداوند متعال در سنين پايين امامت را به او اعطا كرده است و آنچه از امور خارق عادت ( معجزه ) از وى به ظهور رسيده ، چنان بسيار است كه كتاب مختصر من گنجايش بيان همهء آنها را ندارد » « 2 » .
مىبينيم كه شيخ جامى حنفى در اينجا به زندگى پيامبران سابق استناد كرده است . اين بدان معنى است كه تا وقتى امام از جانب خداوند متعال مورد تأييد و پشتيبانى باشد بزرگى و كوچكى در امامت او تأثيرى نداشته و در اين صورت امامت كودكان نيز بُعدى نخواهد داشت .
و اين مطلب به اثبات رسيده است كه حضرت مهدى عليه السلام از چنين پشتوانهء الهى برخوردار بوده است . اين مطلب از رويدادهاى چندى كه كتابهاى حديث و تاريخ آنها را نقل نموده و در آنها ذكرى از صدور كراماتى از آن حضرت به ميان آمده است استفاده مىشود . كراماتى كه عادتاً از غير امام صادر نمىشود . بعضى از اين كرامتها در زمان حيات پدرش و بعضى ديگر در زمان امامت خود آن حضرت به وقوع پيوسته است « 3 » .
هامش
( 1 ) . الصواعق المحرقه / 124 .
( 2 ) . مرآة الاسرار / 31 .
( 3 ) . مانند سخن گفتن آن حضرت در هنگام ولادت و در گهواره ، كمال الدين / 433 ، 441 و . . . ، و مانند بيان مطالب علمى و حِكَمى در سن كودكى ، غيبت شيخ طوسى / 148 و . . . .