3 . احمد بن عبيد اللّه بن خاقان
وى كارگزار خراج و حاكم روستاهاى منطقهء قم بوده و پدرش عبيد اللّه بن خاقان يكى از بارزترين شخصيتهاى سياسى دربار و وزير معتمد عبّاسى بوده است . احمد بن عبيد اللّه بن خاقان دشمنترين بندگان خدا نسبت به اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السّلام بوده است . وقتى در رابطه با افرادى از آل ابى طالب كه ساكن سامرّا مىباشند و قدر و منزلت هر كدام از آنان در نزد هيأت حاكم سخن به ميان آمد ، احمد بن عبيد اللّه گفت : « من از ميان علويانى كه در سامرا زندگى مىكنند مردى را به مانند حسن بن على بن محمّد بن على الرّضا عليهم السّلام نه ديده ، نه شنيده و نه شناختهام ؛ كسى كه بسان او داراى هدايت ، وقار ، عفت ، تيزهوشى و عقل بوده هم در نزد خاندان خود و هم نزد هيأت حاكم و همهء بنى هاشم داراى كرامت باشد ؛ بنى هاشم او را بر پيران و بزرگان و صاحبمنصبان خود مقدّم بدارند ، و فرماندهان و وزيران و كاتبان و عوام مردم همه به او ارادت داشته باشند » .
همين احمد بن عبيد اللّه بن خاقان قضيهاى را نقل مىكند كه خود در مجلس پدرش شاهد آن بوده است . در آن مجلس حاجبان وارد شده و به عبيد اللّه بن خاقان گفتند : ابن الرّضا ( امام عسكرى عليه السّلام ) بر در خانه ايستاده است .
عبيد اللّه با صدايى بلند گفت : به او اجازهء ورود بدهيد ، احمد گويد : من از آنچه از آنان شنيدم تعجّب كردم كه آنان چگونه چنين جسارتى كردهاند كه مردى را در حضور پدر من با كنيه نام ببرند . چراكه جز خليفه يا وليعهد و يا كسى را كه در اين رابطه دستورى مستقيم از خليفه براى او صادر شده باشد به كنيه ياد نمىكردند ، ناگاه ديدم كه مردى گندمگون ، درشتچشم ، خوشقامت ،