هادى عليه السّلام ، « موسى مبرقع » ، بهكار گرفت تا وى را در كارى وارد نمايد كه در شأن او نبوده ، موجب آبروريزى او و برادرش حضرت امام هادى عليه السّلام مىگرديد ، حضرت امام هادى عليه السّلام در برابر برادر خود قرار گرفته و قبل از اينكه موسى به ملاقات متوكّل برود حقيقت قضيه و آنچه در انتظار او بوده و خطرات معنوى كه اين مسأله به دنبال داشت را به او گوشزد نمودند « 1 » .
حضرت امام هادى عليه السّلام مفهوم توجّه به درگاه خداوند متعال و پناه بردن به آن ذات مقدّس را در موارد متعدد و به شكلهايى ملموس به پيروان خود نشان مىدادند تا آنها اهمّيت اين اصل اساسى را در زندگى درك كنند .
در همين رابطه از ابو محمّد فهّام با سند از ابو الحسن محمّد بن احمد نقل شده است كه گفت : عموى پدرم براى من نقل كرد كه روزى به نزد حضرت امام هادى عليه السّلام رفته و به آن حضرت عرضه داشتم : متوكّل تنها بهخاطر اينكه مىداند من با شما ارتباط دارم حقوق مرا قطع نموده است و جز اين ، اتّهام ديگرى ندارم ، حال سزاوار است كه بر من لطف و كرم كنى و در نزد او وساطت كنى تا حقوق مرا وصل كند . امام هادى عليه السّلام فرمودند : ان شاء اللّه حاجتت برآورده است .
چون شب فرا رسيد ، فرستادگان متوكّل يكى پس از ديگرى به در خانهء من آمده احضارم نمودند . من در همانشب به نزد متوكّل رفته ، او را در رختخوابش درازكشيده يافتم . متوكّل در همان حال به من گفت : اى ابو موسى به ما سر نمىزنى و خود را از خاطر ما مىبرى . چه مقدار از بابت حقوق از ما طلب دارى ؟
هامش
( 1 ) . ر . ك كافى 1 / 502 .