تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 50

مساهمون:

ص٥٠
صبح امام عليه السّلام اذان و اقامه مىگفت و نماز صبح مىگزارد و چون نماز را به پايان مىرساند ، تا برآمدن خورشيد به تعقيبات مىپرداخت و آن هنگام سر به سجدهء شكر مىنهاد و با بالا آمدن روز سر از سجده برمىداشت » . « 1 » به يك سخن اين‌كه عشق خدا آن‌چنان در قلب مبارك امام رضا عليه السّلام جاى گرفته ، او را مجذوب حضرت حق كرده بود كه تمام وجودش خدايى و بندگى خداوند بخشى از شخصيت و ويژگى آن بزرگوار شد .

امام رضا عليه السّلام در سنگر دعا

از ديگر جلوه‌هاى بارز و برجستهء زندگى معنوى امام رضا عليه السّلام دعا به درگاه الهى بود و آن حضرت در هر كارى به درگاه خداوند پناه مىبرد . او از دعا چنان غرق لذت‌هاى روحى و معنوى مىشد كه هيچ لذت مادى نمىتوانست با آن حالت خوش روحى برابرى كند . دعاهايى كه در همين بخش خواهيم خواند از ميان دعاهايى است كه از امام رضا عليه السّلام نقل شده است : 1 . حضرت رضا عليه السّلام به هنگام دعا به درگاه خداوند ، عرضه مىداشت : « يا من دلّني على نفسه ، و ذلّل قلبي بتصديقه ، أسألك الأمن و الإيمان في الدنيا و الآخرة » ؛ « 2 » اى كه مرا به سوى خود راهنمايى نموده [ اى ] و قلب مرا رام تصديق خود كرده [ اى ] ، امان و ايمان دنيا و آخرت را از تو مىخواهم . اين دعا در عين اختصار برخوردار از جلوه‌هاى توحيد مىباشد ، چرا كه حضرتش اعتراف دارد كه خداوند با آفرينش شگفتىهاى هستى كه وجود
هامش
( 1 ) . عيون اخبار الرضا 2 / 180 - 183 ؛ بحار الانوار 49 / 93 ( به نقل از : عيون اخبار الرضا 2 / 180 - 183 ) . اين حديث ادامه دارد كه به برخى از ذكرها ، عبادت‌ها و برخى سوره‌هايى كه امام رضا عليه السّلام در نمازهاى مستحبى خود مىخوانده است ، مىپردازد . ( 2 ) . اصول كافى / 2 / 579 .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 50 | منذر حكيم / عدى غريباوى / عباس جلالى