خداوند را فرياد زده و بر آن گواهند ، بندگان به ذات خويش راهنمايى كرده و خود را به خلق شناسانده است .
2 . امام رضا عليه السّلام در دعاى خود ، از خداوند مىخواهد تا موهبت هدايت و در بند بندگى خدا بودن را به او ارزانى دارد و اين خواسته در حقيقت بالاترين مقامى است كه مقربان و بازگشتگان به سوى خداوند از آن برخوردارند . حضرت عرضه مىدارد :
« أللهم أعطني الهدى و ثبتني عليه ، و احشرني عليه آمنا ، أمن من لا خوف عليه ، و لا حزن و لا جزع ، إنك أهل التقوى و أهل المغفرة . . . » ؛ « 1 »
بار خدايا ، موهبت هدايت به من عطا كن و بر آن پايدارم بدار و هدايت و امان يافته محشورم كن ؛ چنان امانى كه از ترس ، اندوه و بيتابى و ناشكيبايى دور باشد كه تو اهل تقوا و اهل مغفرت هستى .
هامش
( 1 ) . اعيان الشيعه 4 ، ق 2 / 197 .