و ترسيم مىكند : « كسى را نديدم كه همانند او تقواى خدا پيشه كند ، پيوسته اوقات خود را با ياد او پر كند و چون او از خداى - عز و جلّ - بيمناك باشد .
سپيدهء صبح كه سر مىزد ، حضرتش نماز صبح مىگزارد و چون از نماز فارغ مىشد تا برآمدن خورشيد در مصلاى خود مىنشست و به تسبيح و تهليل و تكبير و حمد خداوند و فرستادن صلوات بر پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و خاندانش مىپرداخت . آنگاه سر به سجده مىگذارد و با بلند شدن روز سر از سجده بر مىداشت . سپس به ميان مردم مىرفت و تا نزديك ظهر آنان را پند و اندرز مىداد و پس از آن برخاسته ، تجديد وضو مىكرد و به مصلاى خود مىرفت .
چون ظهر فرامىرسيد ، برمىخاست و شش ركعت نماز مىگزارد . در ركعت اول ، سورهء « حمد » و « كافرون » و در ركعت دوم « حمد » و « توحيد » مىخواند . در چهار ركعت ديگر حمد و توحيد مىخواند و سلام مىداد . در هردو ركعت ، يك قنوت پس از قرائت و پيش از ركوع بهجا مىآورد .
[ پس از شش ركعت نماز ] اذان مىگفت و دو ركعت نماز مىگزارد و پس از آن ، اقامهء نماز ظهر مىگفت و نماز ظهر مىخواند . پس از سلام نماز ، تا آنجا كه مىتوانست تهليل ، تكبير و تسبيح مىگفت و حمد خداى بهجا مىآورد .
سپس سر به سجدهء شكر گذارده ، صد بار « شكرا للّه » مىگفت . چون سر از سجده برمىداشت ، شش ركعت نماز مىگزارد و هردو ركعت به يك سلام به پايان مىبرد . در هر ركعت سوره حمد و توحيد مىخواند و در ركعت دوم پيش از ركوع و پس از قرائت قنوت بهجا مىآورد . پس از پايان يافتن شش ركعت ، اذان مىگفت و دو ركعت نماز مىگزارد و در ركعت دوم پس از قرائت قنوت به جا مىآورد . پس از پايان نماز ، برمىخواست و نماز عصر به جاى مىآورد .
بعد از نماز عصر در مصلاى خود مىنشست و تسبيح ، تكبير و تهليل خدا مىگفت و حمد او را به جاى مىآورد ، سپس سر به سجده مىنهاد و صد مرتبه
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 47
مساهمون: منذر حكيم
ص٤٧